— харкать, отхаркивать — тамағын қырнай қақырды (он) харкнул, с шумопрочищая горло — қан қақыру харкать кровьюқақырғаны қайма алтын, түкіргені түйме алтын прекрасный, совершенно безупреч-ный, чистый в нравственном отно-шении (дословно харкает золотом, плюет серебром — обычно о молодой кpасивой девушке, женщине) — и.д. от қақыру отхаркивание
