— нарочно, умышленно, со злыумыслом (действие, напpавленное во вpед дpугому, когда это не вызывается необходимостью) — қасақана кетіп қалды (он) ушел нарочно — қасақана істеді (он) это сделал умышленно — ол қасақана істеген жоқ это он сделал неумышленно
