— см. кірбең — шешесінің қабағындағы кірбің чувство недовольства во взгляде его матери — көңілге кірбің түсіру вызывать чувство недовольства — досаждать недоверие, подозрение, сомнение — көңілінде инедей кірбің жоқ в нене возникло и тени сомнения — кірбіңсіз без сомнения, подозрения нерешительное действие, сбивчивое движение — шабысы кірбің ат лошадь, у которой сбивчивый ходкірбің басу идти медленно, неуверенно — кірбің қағу морщиться от боли — кірбің шалу досадовать — расстраиваться
