— i страд. от шаншу — ол аттан төбесінен шаншыла құлады он упал с коня вниз головой — қазық жерге шаншылған кол воткнут в землю стоять торчком — торчать, заостряться — аспанға шаншыла қараған тау өркештері заостренно обращенные к небу горы — аттың құлағы шаншыла қалды у лошади навострились уши — шаншыла қарау глядеть в упоршаншыла қалу казаться занятым — іске шаншыла қалыпты как будто занят делом — и.д. от i
