— и. д. от шығандау — отдаляться, отходить далеко (от остальных) — қашаған бие үйірден шығандап кетті норовистая кобыла отбилась от табуна подняться ввысь, взойти на самую вершину — бүркіт шығандап барып, төмен қарай сорғалады беркут взмыв вверх, камнестал падать вниз перен. уходить далеко вперед, становиться выдающимся — шығандап кету уйти далеко (вперед)