— придает высказыванию оттенок легкой досады — баласы түскір үйде отыра ма, ойнап кетті ведь, разве ребенок усидит дома, побежал играть — ақшасы түскір де жоқ! какая досада, и денег-то нет! жасы түскір келіп қалды ғой обидно, что возраст подошел (напр. постаpел)