— ругаться, ссориться — мен оған ұрыстыя его отругал — воевать, сражаться — олар жаумен бір майданда ұрысты они сражались с врагом на одном фронте — (ұрсып, ұрсады) ругать, бранить — біреуге ұрысу ругать кого-л. — жаман қылығы үшін ұрысу ругать за дурной поступок — жер-жебіріне жете ұрысу разразиться бранью — ұрысып тастау отругать