— кончик, конец — острие чего-л. — бәкінің ұшы кончик перечинного ножа — жіптің ұшы конец веревки — иненің ұшы острие иголки — тілдің ұшы кончик языка, язык — айтпақ сөзітілімнің ұшында тұр то, что хочу сказать вертится на кончике языка — өкпе ұшы анат. верхушки легких — ұшынан өсу бот. верхушечный рост
